Ο ήλιος μας ίσως έχει ένα «σκοτεινό» μυστικό. Στην «καρδιά» του μπορεί να ελλοχεύει σκοτεινή ύλη, που διαρκώς μειώνει την θερμοκρασία του πυρήνα του, σύμφωνα με την νέα ριζοσπαστική θεωρία ενός Βρετανού φυσικού. Οι επιστήμονες έχουν συμπεράνει ότι η λεγόμενη «σκοτεινή ύλη» αποτελεί πάνω από το 80% της συνολικής μάζας του σύμπαντος, όμως ποτέ δεν την έχει δει κανένα ανθρώπινο μάτι, αφού δεν έχει…
παραχθεί σε εργαστήριο, ούτε έχει άμεσα παρατηρηθεί σε κάποιο πείραμα ή στο διάστημα. Έτσι, οι φυσικοί γνωρίζουν στην πραγματικότητα ελάχιστα πράγματα γι’ αυτήν.
Ο δρ Στεφεν Γουέστ του τμήματος φυσικής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου πιστεύει ότι ο ήλιος αποτελεί ένα θαυμάσιο «εργαστήριο» για να παρατηρηθούν οι μυστηριώδεις ιδιότητες της σκοτεινής ύλης, επειδή ισχυρίζεται ότι στο κέντρο του αυτή η μορφή ύλης αφθονεί.
Σύμφωνα με τις απόψεις του, η σκοτεινή ύλη σχηματίζει μια άλω γύρω από το γαλαξία μας (σε αυτό συμφωνούν πολλοί επιστήμονες) και, καθώς ο ήλιος κινείται συνεχώς στο γαλαξία μας, υφίσταται έναν «άνεμο» σκοτεινής ύλης, καθώς περνάει μέσα από αυτήν κατά την κίνησή του. Αυτό, όπως πιστεύει ο Γουέστ, αναγκάζει μερικά σωματίδια της σκοτεινής ύλης να συγκρούονται με σωματίδια στοιχείων του ήλιου και έτσι να εγκλωβίζονται από τη βαρύτητα του άστρου.
Με τον τρόπο αυτό, κατά τον βρετανό φυσικό, σταδιακά συσσωρεύονται σωματίδια σκοτεινής ύλης στο κέντρο του ήλιου μας. Οι προσομοιώσεις σε ηλεκτρονικό υπολογιστή που έκανε η ερευνητική ομάδα του Γουέστ, δείχνουν ότι η συγκέντρωση της σκοτεινής ύλης στον καυτό πυρήνα του ήλιου οδηγεί στην μερική ψύξη του.
Τα σωματίδια σκοτεινής ύλης παγιδεύουν θερμότητα από την «καρδιά» του ήλιου μας και την μεταφέρουν προς την επιφάνεια, μειώνοντας έτσι συνεχώς την θερμοκρασία του ηλιακού πυρήνα.
Η μείωση της θερμοκρασίας επηρεάζει με τη σειρά της τον αριθμό των νετρίνων που παράγονται ως υποπροϊόντα κατά τις πυρηνικές αντιδράσεις μέσα στον ήλιο. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι, μελετώντας αυτά τα νετρίνα, θα μπορέσουν να βγάλουν συμπεράσματα για το ρόλο που παίζει η σκοτεινή ύλη στην ηλιακή φυσική, καθώς και για την μάζα των ίδιων των σωματιδίων της σκοτεινής ύλης και για τον τρόπο που αυτά αλληλεπιδρούν με τα άλλα στοιχεία της ύλης του άστρου του ηλιακού μας συστήματος.
Η ομάδα του Γουέστ σχεδιάζει με μελετήσει περαιτέρω το ζήτημα και με τη βοήθεια του μεγάλου επιταχυντή σωματιδίων στο CERN.
[via]
Οι καταρράκτες του Νιαγάρα αποτελούνται στην ουσία από τρεις καταρράκτες του ποταμού Niagara. Το 1969 οι μηχανικοί του αμερικανικού στρατού σταμάτησαν τη ροή σε έναν από αυτούς προκειμένου να μελετήσουν την σταθερότητα των βράχων που βρίσκονται από κάτω. Για έξι μήνες, οι τουρίστες μπορούσαν να περπατήσουν τόσο στην κοίτη όσο και στην βάση του καταρράκτη αντικρίζοντας ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο. Τελικά ο στρατός αποφάσισε ότι το κόστος ήταν πολύ μεγάλο και δεν άξιζε αυτή η έρευνα μια τόσο δαπανηρή μελέτη.
Ο καλλιτέχνης ονομάζεται Jeremy May και δημιουργεί δακτυλίδια χρησιμοποιώντας τις σελίδες των βιβλίων. Συγκεκριμένα, κόβει κυκλικά τις σελίδες, δημιουργώντας μία τρύπα στο βιβλίο και από τα κομμάτια αυτά, κατασκευάζει τα δακτυλίδια του που αποτελούνται από πολλές στρώσεις χαρτιού.
Μπορείτε να δείτε όλη την συλλογή με δακτυλίδια, κάνοντας κλικ εδώ.
Όπως γράφει η εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου, έως πρότινος η διαφορά στα ποσοστά καρδιοπάθειας μεταξύ ανδρών και γυναικών αποδιδόταν στο ότι οι άντρες... είθισται να έχουν πιο «ριψοκίνδυνο» τρόπο ζωής (καπνίζουν λ.χ. περισσότερο) και στο ότι οι γυναίκες προστατεύονται από τα οιστρογόνα τους.
